Zorgen Nibud om oplopende studieschuld studenten

Bijna de helft van de studenten leent, gemiddeld bijna 400 euro per maand. Van de eerstejaars studenten heeft een kwart al een rentedragende lening aangevraagd (startjaar 2009) en maakt één op de drie gebruik van het collegegeldkrediet. Dit blijkt uit onderzoek naar het leengedrag van studenten van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting. Een eerstejaars student leent gemiddeld 320 euro per maand en heeft zo na 4 jaar een studieschuld van minimaal 15.360 euro exclusief rente. Vorig jaar was de gemiddelde studieschuld volgens de Dienst Uitvoering Onderwijs, voorheen IB-Groep, nog 12.523 euro inclusief rente. Het Nibud maakt zich zorgen om deze grote stijging.

Debetstand is belangrijkste schuld naast studielening
De studielening is de belangrijkste lening die studenten hebben. 16% heeft daarnaast nog 1 of meer andere leningen. Debetstand op bankrekening is daar de belangrijkste van. Van alle studenten staat 19% regelmatig of altijd rood, met een gemiddeld bedrag van 652 euro. Van de studenten is 17% in het bezit van een creditcard.

Kennis over studielening ontbreekt
Het merendeel van de studenten (60%) zegt goed met zijn geld om te gaan en houdt overzicht over zijn inkomsten en uitgaven. Maar studenten blijken niet goed op de hoogte te zijn van de voorwaarden voor studielening van DUO. Slechts 45 procent van de respondenten wist dat zij ook tijdens hun studie al rente betalen over hun lening bij DUO.  Daarnaast heeft een kwart ook geen idee hoeveel rente ze over hun studielening betaalt (in 2009 3,58 procent) en 7 procent zegt zelfs dat je helemaal geen rente betaalt.

De belangrijkste reden waarom studenten lenen is dat hun ouders hen financieel niet of te weinig kunnen ondersteunen, maar ook omdat zij ‘gewoon’ geld tekort komen. Het Nibud denkt dat dit laatste vooral wordt beïnvloed door hun levensstandaard. Ruim een kwart van de studenten geeft namelijk aan te lenen om relaxed de studietijd door te komen.

Studenten die niet lenen zijn voornamelijk bang om grote schulden te maken of dat zij de schuld straks niet kunnen terugbetalen. Uit het onderzoek blijkt dat de mening van ouders hierin een belangrijke rol speelt.